Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2012/12252 E. 2013/6575 K. – Görevi Yaptırmam

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanığın birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılmaması ve Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/852 E. 2007/85 K. sayılı ilamının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösteren onaylı örneği getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunluklarına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; İddianamedeki sevk maddelerinde gösterilmemesine rağmen, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 43. maddesi uygulanarak CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, Adliyeye getirilen tutuklu ve hükümlülere nezaret eden kolluk görevlilerinin, TCK'nın 125/5. maddesinde belirtilen ve kurul halinde çalışan kamu görevlileri kapsamında olmadığı gözetilmeksizin, TCK'nın 43. maddesinin doğrudan uygulanması yerine belirtilen maddeye atıfta bulunularak uygulanması, 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması sırasında, sanığın 18 yaşını tamamladıktan sonra işlediği hırsızlık suçu nedeniyle verilen Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/852 E. 2007/85 K. sayılı ilamının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösteren onaylı örneği getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması yerine, suç tarihine göre sanığın 18 yaşını tamamlamadan önce işlediği anlaşılan hırsızlık suçu nedeniyle Saimbeyli Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 2003/41 E. 2003/246 K. sayılı ilamın tekerrüre esas alınması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.