Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2026/2441 E. 2026/5073 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/2441
- Karar No
- 2026/5073
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/67 E., 2022/1438 K.
Bölge Adliye Mahkemesince 07.10.2022 tarihli kararı ile davalı ... yönünden davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 10.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin HMK 346/1 ve 366. maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: 6100 sayılı HMK'nın 341 maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 3 61... maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir. Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-g maddesine göre 353/1-a maddesi kapsamında verilen kararlar temyiz edilemez. HMK’nın 353/1-a maddesinde, ön inceleme sonunda dosyada eksiklik bulunmadığı anlaşılırsa; mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması durumunda Bölge Adliye Mahkemesinin, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği belirtilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden yargılama yapılıp hüküm kurulmak üzere “Dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine” karar verildiği görülmektedir. Somut olayda, HMK’nın 362/1-g maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin HMK’nın 353/1.a.6 maddesi kapsamında verdiği karara karşı temyiz kanun yolu kapalı olup kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 10.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.