Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2025/13236 E. 2026/5620 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/358 Esas - 2024/81 Karar

Mahkeme kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; 07.08.2007 tarihinde davalılardan ...'un sevk ve idaresindeki traktör ile davalılardan ...'ın sevk ve idaresinde olup davalılardan ... Belediyesinin işlettiği otobüsün karıştığı trafik kazasında, ...'ın öldüğünü ve davacılardan ...'nin de ağır bir şekilde yaralandığını ve malul kaldığını, davacılardan ... ve ...'ın müteveffa ...'ın anne ve babası olduklarını ve kızlarının desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 25.000,00'er TL manevi tazminat ile 2.500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte müteselsilen tahsilini, davacı ... için 50.000,00 TL manevi tazminat ile 5.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini davacı ... yönünden 31.724,47 TL'ye, davacı ... için 56.331,54 TL'ye, davacı ... için 75.281,09 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP Davalılar cevap dilekçelerinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 29.06.2021 tarihli, 2021/112 Esas ve 2021/540 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne, davacı ... için 31.724,47 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 20.000,00 TL manevi tazminatın; davacı ... için 56.331,54 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 20.000,00 TL manevi tazminatın; davacı ... için 75.281,09 TL maddi tazminat ve 12.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı Mahkemenin 29.06.2021 tarihli, 2021/112 Esas ve 2021/540 Karar sayılı kararının süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin, 13.10.2022 tarihli, 2022/6904 Esas ve 2022/12254 Karar sayılı kararı ile bozmadan önceki hesaba ilişkin bilirkişi raporu tarihi olan 22.06.2016 tarihindeki verilere göre ek rapor alınarak hesap edilen destekten yoksun kalma tazminatından davacı baba yönünden yetiştirme giderinin düşülmesi gerektiği, bozma ilamı kapsamı dışında kalan manevi tazminatın asıl ve ferileri bakımından kesinleştiği gözetilerek karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, bozmadan sonraki yargılamada, bozmanın kapsamı dışına çıkılarak, ilk kararda hükmedilen ve kesinleşen hususlar hakkında yeniden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece verilen ilk kararın davacı baba yönünden davalı ... lehine bozulduğu, dolayısıyla temyiz itirazları reddedilen davalı ... aleyhine hükmedilen tazminat miktarları ile ferilerinin kesinleştiği, buna göre, bozma sonrası mahkemece davalı ... aleyhine hükmedilen maddi ve manevi tazminatların asıl ve ferileri için yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'ın maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 25.623,59 TL destekten yoksun kalma tazminat alacağının 07.08.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan ... İl Özel İdaresinden alınarak davacıya verilmesine, davalılardan ... ve ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talepleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; raporda desteğin evlenme yaşının 22 olarak kabul edildiğini, ancak kırsal kesimde evlenme yaşının daha düşük olduğunu, raporda kız çocuğunun düğün ve kişisel masraflarının değerlendirilmediğini, Türk Medeni Kanunu'nda çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması ile ilgili giderlerin anne ve babanın karşılanacağının hüküm altına alındığını belirterek mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davalı sürücü ...'un sevk ve idaresindeki araç ile davalı ...'ın sürücüsü, davalı ... İdaresinin işleteni olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucunda davalı sürücü ...'ın yönetimindeki araçta yolcu olan davacı ...'nin yaralanması ve diğer davacıların kızı ...'ın vefat etmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı ... İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. Davalı ... İdaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Somut olayda; mahkemenin 29.03.2016 tarihli, 2012/214 Esas ve 2016/226 Karar sayılı kararı ile davacı ... için 31.724,47 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 56.331,54 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 77.898,81 TL maddi ve 12.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, kararın davalılar ... ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 18.04.2019 tarihli, 2016/9678 Esas ve 2019/4985 Karar sayılı ilamı ile davalı ... İdaresi yararına hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemenin 29.06.2021 tarihli, 2021/112 Esas ve 2021/540 Karar sayılı kararıyla davacı ... için 31.724,47 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın; davacı ... için 56.331,54 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın; davacı ... için 75.281,09 TL maddi tazminat ve 12.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verildiği, kararın davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin, 13.10.2022 tarihli, 2022/6904 Esas ve 2022/12254 Karar sayılı kararı ile davalılar ... ve ... İl Özel İdaresi yararına hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı ... için 25.623,59 TL maddi tazminatın davalılardan ... İl Özel İdaresinden tahsiline, davalılardan ... ve ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacının manevi tazminat talepleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, 25.12.2023 tarihli kesinleşme şerhi ile de mahkemenin 29.03.2016 tarihli, 2012/214 Esas ve 2016/226 Karar sayılı kararının, davacı ... yönünden davalı ... İdaresi aleyhine maddi tazminat dışındaki hükümlerinin 01.02.2021 tarihinde kesinleştiğinin tespit edildiği görülmektedir. Davacılar vekili tarafından dava dilekçesinde müteselsil sorumluluğa dayanılmış olup müteselsil sorumlulukta birden fazla borçlu, aynı borç veya zararın tamamından alacaklıya karşı zincirleme ve tek başına sorumludur. Mahkemenin 29.03.2016 tarihli kararı ile davacı ... lehine hükmedilen 31.724,47 TL maddi tazminat, davalı ... İdaresi dışındaki davalılar bakımından kesinleşmiş olup davalıların aynı zarardan davacıya karşı müteselsilen sorumlu oldukları gözetildiğinde 29.03.2016 tarihli karar ile tahsilde tekerrür olmamak üzere hüküm tesis edilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, HMK'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle halen uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR 1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresi vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yar alan "...yasal faizi ile birlikte" ibarelerinden sonra gelmek üzere "mahkemenin 29.03.2016 tarihli, 2012/214 Esas ve 2016/226 Karar sayılı kararı ile davacı ... için hükmedilen 31.724,47 TL maddi tazminat ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde davalı ... İdaresine iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.