Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/7556 E. 2026/5206 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2912 E., 2023/1623 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/119 E., 2021/284 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı dava dilekçesinde; davalının kendisi aleyhinde yalan tanıklık yaptığını, kendisine tuzak kurduğunu, miras kaçırıp eşi adına yeşilkart ve sosyal yardım çıkardığını, fakirlik belgesi ve muhtaçlık belgesi aldığını, tüm bunlardan haberinin olmadığını, ayrıca davalının asılsız iftira ve ithamlarda bulunduğunu, eşinden ayrılmasına sebep olduğunu, davalının eylemleri nedeniyle maddi ve manevi olarak mağdur olduğunu belirterek 600.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından iddia edilen hususların tamamının hayal ürünü ve gerçekle alakası olmayan ifadeler olduğunu, davacının iddialarının gerçekleri yansıtmadığını, davacı ile dava dışı Arzu arasında İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesinin 2018/140 Esas sayılı dosyasında görülen evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olması sebepli boşanma davasının halen derdest olduğunu, davacının ayrıca İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/528 Esas sayılı dosyasında ''miras kaçırma- fakirlik kağıdı alma- muvazaalı boşanma'' benzeri iddialar ileri sürerek dava açtığını, davacının asılsız iftiralarının davalı ile hiçbir ilgisi ve alakasının olmadığını, davacının açtığı işbu davasını ispat etmekle yükümlü olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile manevi tazminat ödemesine hükmedilebilmesi için, kişilik hakkına hukuka aykırı bir tecavüz yapılması, bir manevi zararın bulunması, fiil ile zarar arasında illiyet bağı bulunması, davalının sorumlu (kusurlu) olmasını gerektiren veya kusursuz sorumluluğunu gerektiren bir halinin bulunması şartlarının oluşması gerektiği, her ne kadar davacı tarafça davalıdan manevi tazminat adı altında talepte bulunulmakta ise de kişilik haklarına saldırı yapıldığı ve bu saldırının hukuka aykırı olduğu noktasında somut ve denetlenebilir bir delilin davacı tarafından sunulmadığı, davacının davaya konu ettiği dosyalardaki taraflar ile bu dosyaların sonuçlarının, eldeki dava ile ilgisinin kurulamadığı, davacının ailevi bir takım sorunlardan kaynaklı olarak işbu davayı açtığı, soyut ve genel anlatımdan öteye gitmeyen, somutlaştırılamamış davanın dinlenilme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın haksız fiil sebebiyle manevi tazminat talebine ilişkin olduğu, 6098 sayılı TBK'nun 49 maddesi gereğince kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar verenin, bu zararı gidermekle yükümlü olduğu, aynı Kanunun 50. maddesi gereğince ise zarar görenin, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altında olduğu, yine 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla mükellef olup, davacının iddiasını somut delile dayandırmadığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesi kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından, yasaya aykırı bir durum bulunmamasına, İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/328 Esas sayılı dosyasında davalının taraf olmamasına göre, davacının istinaf isteminin yerinde olmadığı, dosyadaki belgelere, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı temyiz dilekçesinde; davalının davacının eşinin yengesi olduğunu, davacının eşinin kaçırıldığını, davacının eşini getirmeye gittiğini, davacının eşinin ailesinin, akrabalarının ve davalının, davacının davalıya tecavüz ettiğini iddia ettiklerini, davacının eşini almak için, annesi Elmas Doğru ile birlikte söz konusu yere gittiklerini, davacının eşinin babasından kalan miras olduğunu, söz konusu mirasın davacının eşinin üzerine geçirildiğini, davacıyı haksız çıkarmak için bu şekilde isnatta bulunduklarını, davacının eşinin adına yeşil kart ve yoksulluk belgesi çıkarıldığını, sosyal yardım aldıklarını, davacının bu hususları öğrendiğini, bunun üzerine davacının eşinin akrabaları tarafından kaçırıldığını, söz konusu sosyal yardımın kira parası olduğunun davacıya söylendiğini, ancak davacının yardım parası olduğunu öğrendiğini, davalının akrabalarını haklı çıkarmak için davacıya iftirada bulunduğunu, davacının annesinin tüm bu olan olaylara şahit olduğunu, davacının olaylara ilişkin kanıtının bulunduğunu, bütün delillerin 7. Aile Mahkemesinde mevcut olduğunu, söz konusu dosyanın istenmesi gerektiğini, davanın kabulüne karar verilmesini talep ettiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, haksız fiil iddiasına dayalı manevi tazminat talebine ilişkindir. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.