Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/3716 E. 2024/10531 K. – Maddi Tazminat

Konu: Maddi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/3716
Karar No
2024/10531
Karar Tarihi
Konu
Maddi Tazminat

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/43 E., 2022/67 K. DAVA TARİHİ : 26.11.2018 HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/ İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/1 E., 2021/216 K. Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket tarafından sigortalanan aracın 07.10.2011 tarihinde kazaya karıştığını, davacının söz konusu araçta tedavi için yolculuk yapmakta olduğunu, kaza sonrası yoğun bakım ünitesinde yattığını, kaburga kemiklerinin kırıldığını, akciğerinin zedelendiğini, iç kanama geçirdiğini, karaciğer ve safra kesesi yaralanması oluştuğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 100,00 TL geçici iş göremezlik, 100,00 TL tedavi gideri 9.800,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davalının sigortalının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğu, ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporunda sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunun açıkca belirtildiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, Karayolları Trafik Kanunu'nun 98. maddesi gereğince tedavi giderlerinden ve geçici iş göremezlik giderlerinden sorumlulukları olmadığını, dava tarihi önceki dönem için faize hükmedilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karar, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ceza yargılaması ile bağlı kalmaksızın yeni bir kusur raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekçesi ile kaldırılmış, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya sigortalı aracın Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporda belirlendiği üzere kusursuz olduğu, davacının yaralanması nedeni ile oluşan zarardan sorumlu tutulamayacağı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde ; Mahkemece verilen kararın hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamındaki Adli Tıp Kurumu raporunun hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğunu, hazırlanan raporda oluşa ve hukuka aykırı değerlendirmelerin yapıldığını, davacının Aksaray Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.02.2017 tarihli Engelli Sağlık Kurulu raporunda özür durumuna göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranının %64, 21.02.2018 tarihli raporda ise %10 oranında belirlendiğini, iki raporda da trafik kazasının engellilik durumuna etkisi olduğunun beklendiğini ancak mahkemece eksik inceleme ve tahkikat sonucunda müvekkilinin mağduriyetini misliyle arttırır şekilde davanın reddine karar verildiğini iddia ederek Mahkemece verilen kararın ortadan kaldırılması ile davanın kabulüne, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusurunun olmadığının Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapor ile sabit olduğu, red kararı verilmesinde isabetsizlik olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 86, 88, 89, 90 ve 111 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları. 3. Değerlendirme Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalıya sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusurunun olmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2022/3716, K. 2024/10531, T. 06.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2022-3716-e-2024-10531-k-579c7f4c61e6