Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/9803 E. 2022/15425 K. – Tazminat

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 13.02.2016 tarihinde davacıların eş/babası idaresindeki davalı ... şirketine trafik sigorta (zorunlu mali sorumluluk sigorta) poliçesi ile sigortalı aracın yaptığı tek taraflı trafik kazasında davacıların desteği ...’ın vefat ettiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek her bir davacı için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 3.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 24.01.2017 havale tarihli dilekçe ile taleplerini ... için 223.660,06 TL, ... için 10.558,08 TL, ... için 24.247,56 TL’ye yükseltmiştir. Davalı ... vekili, murisin tam kusurlu olması nedeni ile müvekkili şirketin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. İlk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davanın kabulü ile davalı ... için 223.660,06 TL, davacı ... için 10.558,08 TL, davacı ... için 24.247,56 TL tazminatın 17.03.2016 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar ... ile kendi adına aseleten küçük ...'a velayeten ...'a ödenmesine dair verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davalı ... şirketinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. 1-6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2020 yılı için 72.070,00 TL'dir. İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile davalı ... için 223.660,06 TL, davacı ... için 10.558,08 TL, davacı ... için 24.247,56 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesince; davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup davacılar ... ve ... yönünden temyize konu edilen miktarlar temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... şirketinin davacılar ... ve ...’a yönelik temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davalı ... vekilinin davacı ... yönünden verilen kararın temyiz incelemesine gelince; dava, ölümlü tek taraflı trafik kazası nedeniyle ölenin yakınlarının, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 45/2. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53/3.) maddesi gereği, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacılar desteğinin davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen tek taraflı kazada, asli ve tam kusurlu olarak kendi kusuru sonucunda öldüğü dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı ... şirketinin sorumluluğunun belirlenmesi açısından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortasına ilişkin hükümlerin irdelenmesi gerekmektedir. Türk Ticaret Kanunu’nun 1425. maddesine göre, sigorta poliçesi genel ve varsa özel şartları içerir. Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Yeni Genel Şartları 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe girmiş olup yeni Genel Şartların C.10. maddesi ile, 12.08.2003 tarihli ve 25197 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları yürürlükten kaldırılmıştır. Somut olayda, taraflar arasında akdedilen sözleşme (11.08.2015-11.08.2016 tarihli poliçe) ve kaza tarihi (13.02.2016) itibarı ile 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren yeni Genel Şartların yürürlükte olduğu açıktır. 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarında, kapsama giren teminat türlerinin tanımlandığı A.5. maddesinin (ç) bendinde; Destekten Yoksun Kalma (Ölüm) Teminatı; “Üçüncü kişinin ölümü dolayısıyla ölenin desteğinden yoksun kalanların destek zararlarını karşılamak üzere bu genel şart ekinde yer alan esaslara göre belirlenecek tazminattır.” şeklinde ifade edilmiştir. Genel Şartların A.6. maddesinin (c) bendinde ise, “İlgililerin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan tazminat talepleri” ve (d) bendinde, “Destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmayan destek tazminatı talepleri ile destekten yoksun kalan hak sahibinin, sigortalının sorumluluk riski kapsamında olmakla beraber destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri” Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası teminatının dışında kalan hallerden sayılmıştır. Somut olayda, sürücü/desteğin sevk ve idaresindeki araç ile 13.02.2016 tarihinde kendi kusuru ile sebebiyet verdiği kaza sonucunda vefat ettiği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında, davalının sorumluluğunun kapsamı 01.06.2015 tarihinde yürürlüğe giren Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk (Trafik) Sigortası Genel Şartları’na göre belirlenecek olup, anılan Genel Şartların "Teminat Dışında Kalan Haller" başlıklı A.6. maddesinin (d) bendinde; "destek şahsının kusuruna denk gelen destek tazminatı talepleri" teminat kapsamı dışında bırakılmakla, kendi ölümüne neden olan sürücünün (desteğin) tam kusuruna isabet eden destek tazminatı talebi zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçe teminatı kapsamında olmayıp davacı tarafın davalıdan destekten yoksun kalma tazminatı talep etme hakkı bulunmadığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulması, Bölge Adliye Mahkemesince de davalı ... vekilinin bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketinin davacılar ... ve ...’a yönelik temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeni ile reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin davacı ... yönünden verilen karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.