Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/6421 E. 2026/11235 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/6421
- Karar No
- 2026/11235
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/794 E., 2025/498 K. SUÇ : Hakaret İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Hakaret suçundan sanık ... hakkında sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a ve 125/4 maddeleri gereğince iki kez 1 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2025 tarihli ve 2024/794 Esas, 2025/498 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.04.2026 gün ve 2026/49244 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Gaziosmanpaşa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2025 tarihli kararında ikinci kez tekerrüre esas alınan İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2019 tarihli ve 2018/418 esas, 2019/320 karar sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, sanığın adlî sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek surette başkaca bir mahkûmiyet kaydının da bulunmadığı, bu sebeple sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE 5237 sayılı Kanun'un “suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinde; “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz… (5) Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz. (6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. (7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir...” hükümlerine yer verilmiştir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri ve İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108/3 maddesinde; "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükümlerine yer verilmiştir. İnceleme konusu somut olayda, sanığın adli sicil kaydında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına esas alınan İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.07.2019 tarihli ve 2018/418 Esas, 2019/320 Karar sayılı kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında bu kararın tekerrüre esas alınamayacağı belirlenmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 17.Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2022 tarihli ve 2022/237 Esas, 2022/494 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması ve bu ilam da tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinden infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun'un 98. maddesine göre bu hususta mahkemesinden karar istenebileceğinin anlaşılması karşısında kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.