Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2026/1023 E. 2026/12141 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/468 E., 2025/847 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi gereğince verilen mahkumiyet hükmünün istinaf kanun yoluna tabi olduğu, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinde incelemede bulunduğu, temyiz isteminin Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında verilen hükmün 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereğince temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı yazılı incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan beraat kararı verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanık tarafından yapılan paylaşımın hakaret niteliğinde olduğuna, eleştiri sınırını aştığına, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğine, başkalarının şöhret ve haklarının korunmasının ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasında meşru amaçlardan biri olduğuna ilişkindir. 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;21 Aralık 2014 tarihli paylaşımın ve belirsiz tarihli "zaman zaman senden şüpheye düştüm için affet, ülkenin birinde hırsıza tapıyorlar" şeklindeki paylaşımın hakaret niteliğinde olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre suça konu paylaşımlar hakaret niteliğinde olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamış, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararında katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.