Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/11938 E. 2026/11781 K. – Fuhuş
Konu: Fuhuş
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/11938
- Karar No
- 2026/11781
- Karar Tarihi
- Konu
- Fuhuş
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/972 E. 2025/125 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan hükmün, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında fuhuş suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince hüküm kaldırılarak, sanık hakkında TCK'nın 43. ve 58. maddeleri uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi özetle; kiralanan işyerinin kira kontratında temyiz dışı diğer sanığın inşaat işi için, kendisinin kefil olarak imzasının bulunduğunu, suçtan haberdar olsaydı kefil olmayacağını, işyerinde mevcut kamera ve HTS kayıtlarında kendisinin olmadığını, mağdur ... .'nin beyanında da sanığı tanımadığını söylediğini ve durumu öğrenince bizzat kendisinin yeri boşaltarak mülk sahibine teslim ettiğinden bahisle hakkındaki hükmün bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık savunması, mağdur beyanları, tanık beyanları, kira sözleşmesi içeriği, temyiz dışı sanığın savunması, olay tutanağı, araştırma tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında erteleme, seçenek yaptırımlara çevirme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş temyiz nedenlerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Hükümde fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak, sanık hakkında her bir mağdura yönelik ayrı ayrı ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüşse de aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Ancak, 1.Sanık hakkında kurulan hükmün 1. b) bendinin 5. ve 6. paragraflarında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunmamasına karşın, sanığın sabıkasında bulunmayan, temyiz dışı diğer sanık Satılmış Köksal'a ait ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması, 2.Kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1-h maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen hükmün 1. b) bendinin 5. ve 6. paragraflarının çıkartılması ve "Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışında kalan ve TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hakları kullanmaktan aynı maddenin 2. fıkrası gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının ve 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin gözetilmesine", ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde karar verildi.