Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/3879 E. 2026/3724 K. – Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/185 E., 2024/281 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/471 Esas, 2023/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2024/185 Esas, 2024/281 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri; Yağma suçunun oluşmadığına, suçun niteliğinin tayininde yanılgıya düşüldüğüne, eksik soruşturmaya, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, beraat kararı verilmesine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 326/2. maddesine aykırı biçimde "yargılama giderinin sanıklardan eşit şekilde tahsiline" şeklinde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümününde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararı bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ilk derece mahkemesinin yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkralarından "Sanıkların sarfına neden oldukları 261,00 TL Tebligat giderinden ibaret yargılama giderinin CMK'nın 324-325. Maddeleri uyarınca sanıklardan eşit miktarda tahsili ile hazineye gelir kaydına" ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "sanıklara, sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine" tümcesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.