Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/8445 E. 2026/11421 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/302 E., 2024/1911 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, hakkında yeterli olmayan gerekçeyle lehe hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır. III. GEREKÇE Sanığın savunmaları ile gıyapta hakaret suçunda eylemin tanıklar ... ., ... . ile ... . tarafından doğrulanması suretiyle gıyapta ihtilat unsurunun gerçekleştiğine, bu nedenlerle mahkumiyetine, engel sabıka kaydına göre hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş sanığın temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Ancak hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 1.5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı kapsamında sanığın sonuç ceza süresi yönünden Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/130 Esas, 2020/142 Karar sayılı dosyasındaki kazanılmış hakkının korunmasına denilmesine karşın ceza süresinin gösterilmemesi, 2.Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/520 Esas, 2015/204 sayılı İlamı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hapisten çevrili 1500 TL adli para cezası yerine, 18 yaşından küçük olduğu tarihte işlediği suça ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303/1(h) bendi gereği hüküm fıkrasının 12. maddesine; " sonuç cezanın 3 ay 3 gün hapis cezası olarak belirlenmesine " ibaresinin 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair kısmın bütünüyle çıkarılıp yerine " sanığın adli sicil kaydında yer alan Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/520 Esas, 2015/204 sayılı İlamı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan hapisten çevrili 1500 TL adli para cezasının tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına ve cezanın infazından sonra hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde karar verildi.