Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/6867 E. 2026/11200 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/6867
Karar No
2026/11200
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/747 E., 2024/314 K. SUÇLAR : Cumhurbaşkanına hakaret, hakaret HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, anlık olarak duyduğu psikolojik rahatsızlık nedeniyle suça konu paylaşımları yaptığına, suç işleme kastının olmadığına, olay nedeniyle meydana gelen bir zarar olmadığına, kamuya yararlı işte çalışmayı kabul ettiğine, pişman olduğuna, kararın lehine bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, açık kaynak araştırma raporunda tespit edilen Cumhurbaşkanına hakaret suçuna konu paylaşımlar ile katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik hakaret suçuna konu paylaşımlar ve sanığın ikrar içeren savunmaları karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası ertelenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/6867, K. 2026/11200, T. 15.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-6867-e-2026-11200-k-bc406a8898fc