Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/6862 E. 2026/11204 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1159 E., 2024/878 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, Cumhurbaşkanına hakaret etmediğine, başka bir hesabın yaptığı paylaşımın kendi hesabında paylaşıldığına, suç işleme kastının olmadığına, üç çocuğu olup mağdur olduğuna, cezasının ertelenmesini istediğine ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Tüm dosya kapsamı dikkate alınarak yapılan incelemede; suça konu paylaşım içeriğindeki hakaret içeren sözlerin duraksanmayacak şekilde Cumhurbaşkanına yönelik olduğu anlaşılamadığı gibi bu yönde başkaca somut bir delil de bulunmadığı, dolayısıyla matufiyet şartının gerçekleşmediği gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2. Kabule göre de, 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunmasının gerekmesi karşısında, sanığın TİKTOK isimli sosyal medya hesabından yaptığı suça konu yorumun açık kaynak araştırmasında tespit edilememesi karşısında, paylaşımın herkes tarafından görülüp görülemeyeceği araştırılmadan yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.