Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2196 E. 2026/3804 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2196
Karar No
2026/3804
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4424 E., 2023/2910 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın yokluğunda karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, sanığın ikrarında yer alan sadece aleyhe kısımlar esas alınarak değerlendirildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, katılan ve şikayetçi polis memurlarının aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, tanık beyanları ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanığın duruşmaya, hükmün açıklanacağı ihtarını içeren davetiyenin bildirdiği son adresinde 18 yaşından büyük olan oğlu ...'e tebliğ edilerek davet edildiği ancak duruşmaya gelmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin diğer temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; 1.Hakaretin karşılıklı olduğu ve katılan polis memurunun sanığa hakaret ettiğinden bahisle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine karşın sanık hakkında karşılıklı hakaret nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanığın eylemini birden fazla görevliye karşı işlediği kabul edilmesine karşın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesinin gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bakırköy 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/2196, K. 2026/3804, T. 23.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-2196-e-2026-3804-k-2dc4a8bde5ff