Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/1818 E. 2026/3821 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1818
Karar No
2026/3821
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2047 E., 2023/3606 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Tehdit suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; kamera kayıtları izlenilmeksizin eksik inceleme sonucu verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca, seçimlik ceza öngörülen hakaret suçunda, hapis cezasının seçilmemesi ve buna bağlı olarak da tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, 2-5237 sayılı Kanun'un 125/4. fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Sanığın acil servis travma bölümündeyken hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki, 3-Sanık hakkında gün adli para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. fıkrasına aykırı davranılması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-3. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 Sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2024/1818, K. 2026/3821, T. 23.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2024-1818-e-2026-3821-k-e0ccf23c467c