Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/10897 E. 2026/12357 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1850 E., 2024/1882 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Karar verilmesine yer olmadığı, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı itiraza tabi olup, temyizinin mümkün bulunmadığı, Sanıklar hakkında verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerinin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafiinin temyiz istemi özetle; sanıkların beraat ettikleri hükümler yönünden lehe vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'nın üzerine atılı hakaret suçunu işlemediğine, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, usul ve yasaya aykırı hükümlerin bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE A-Sanıklar Hakkında Kurulan Beraat Hükümlerinin İncelenmesinde; Aynı davada sanıklar hakkında hakaret suçundan mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, vekalet ücretine hükmedilmemesinde Kanuna aykırılık görülmemiştir.

B-Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde; Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik bulunmamıştır. IV. KARAR A. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün bulunmadığı, sanık müdafii tarafından yapılan başvurunun itiraz mercii tarafından değerlendirildiği belirlendiğinden, dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kulu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2026 tarihinde karar verildi.