Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/35709 E. 2024/9665 K. – Görevi Yaptırmam

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2282 E., 2019/2418 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2011 tarihli ve 2007/218 Esas, 2011/182 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 25.11.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 2.Sanığın denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine yönelik ihbar üzerine Körfez 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2018 tarihli 2017/489 Esas, 2018/34 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın istinaf başvurusu üzerine yukarıda esas ve karar numarası belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi kararıyla mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. GEREKÇE 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, bu nedenle olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenmiştir. 2.Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu olması, 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca bu suçun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen suçtan uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, başkaca yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.