Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/15184 E. 2023/26436 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2021/15184
Karar No
2023/26436
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/655 E., 2016/118 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/655 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçları işlemediğine, eksik araştırma yapıldığına, fazla cezaya hükmolunduğuna, sabıkası bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın, rahatsızlığı nedeniyle götürüldüğü hastanenin nezarethanesinde bekletildiği sırada duvara yazı yazdığını gören jandarma personeli şikâyetçi ... T. tarafından uyarılması üzerine sinirlenip, şikâyetçilere yönelik küfür ettiği, nezarethane kapısını tekmelemeye başladığı, kendisine ve nezarathaneye zarar vermesini önlemek için şikâyetçilerin, etkisiz hale getirmek istedikleri sanığın saldırıp, şikâyetçi ... D., ... S. ve ... K.'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, "Buranın dışarısı da var nasıl olsa çıkacağım size göstereceğim" diyerek tehditte bulunduğu ve sinkaflı küfür etmeye devam etmesi suretiyle hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği, sanık savunması, şikayetçilerin beyanları, tanık H. Ş.'nin anlatımı, 17.04.2015 tarihli tutanak, şikâyetçiler hakkında düzenlenmiş olan adli muayene rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. 1. Hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası yerine, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması ve sanığın dosyada mevcut 24.04.2015 tarihli cezaevi idaresine sunmuş olduğu dilekçesi ile 18.04.2015 tarihli adli muayene rapor fotokopi içeriği de dikkate alınıp, görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin olarak da haksız tahrik hükümlerinin tatbik edilip edilmeyeceğinin tartışılmaması, 2. Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla katılana karşı işlediğinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması, Hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/15184, K. 2023/26436, T. 27.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2021-15184-e-2023-26436-k-97f92d505125