Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/19370 E. 2023/26385 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/456 E., 2016/316 K. SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 1.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, 2.Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, atılı suçları işlemediğine, ablasına hakaret edilmesi nedeniyle olaya müdahale ettiğine, mağdur olduğuna, açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, plakasız motosiklet ile seyir halinde iken polis ekipleri tarafından durdurularak motosikletin belgelerini istedikleri, sanığın bu belgelerin evde olduğunu söyleyerek ablası olan temyiz dışı diğer sanık A.T.' yi aradığı, bu esnada sanığın sinirlenerek kafasını orada bulunan araçlara vurduğu, bir müddet sonra diğer sanık A.T.' nin motosiklete ait fatura ve belgeleri getirip ibraz ettiği, sanığın, ablasına polis memuru M.A.'nın kendisine küfür ettiğini söylemesi üzerine diğer sanık A.T. ile şikâyetçi M.A. arasında tartışma çıktığı, diğer sanık A.T.'nin eli ile şikâyetçinin ensesine vurarak yaraladığı, bu sırada sanığın bu duruma daha da öfkelenerek şikâyetçiye hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ederek "Seni takip edip evini bulup çoluk çocuğunu yakacağım." dediği, sanığın belgesiz motosiklet kullanmakla ilgili ilk işlemden itibaren icrasına başlanılan kolluk faaliyetlerini engelleme gayesiyle mukavemet gösterdiği, bu suretle hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, şikâyetçi ile tutanak tanıklarının birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanları, olay tutanağı içeriği, adli muayene raporu, görev belgesi, olayın meydana geliş şekli, sanığın adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçları işlediğine ve mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. B.Sair Yönlerden 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ''Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının suç tarihinden sonra kesinleştiği için tekerrüre esas olamayacağı ve başkaca tekerrüre esas sabıkası da bulunmadığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkralarından "Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların" çıkarılması suretiyle, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.