Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13603 E. 2023/21333 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/63 E., 2016/235 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

Mağdur ...'nin, duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını belirttiği ve bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Sanığın temyiz istemi yönünden yapılan inceleme, sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci, dördüncü ve beşinci fıkraları ile 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 200 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; sübuta, lehe Kanun hükümlerinin uygulanmasına, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, resmi nikah akdi bulunmadan birlikte yaşadığı mağdur ...'nin çaresizliğinden yararlanarak fuhuşa teşvik ettiği iddia ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. 1. Sanığın suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir. 2. Mağdur aşamalarda çelişkili anlatımlarda bulunmuştur. 3. 17.01.2016 tarihli görevlendirme yazısı, olay tutanağı, alınan emirler ve onay tutanağı dosyada mevcuttur. 4. Sanığa ait adli sicil kaydı ve nüfus kaydı örneği dosyada mevcuttur. IV. GEREKÇE A. Mağdurun Temyizi Yönünden Mağdur ...'nin, duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını belirttiği ve bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanığın Temyizi Yönünden 1. İleri Sürülen Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, mağdurun aşamalardaki beyanları, 17.01.2016 tarihli görevlendirme yazısı, tutanakların içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında; suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebinin uygulandığı, diğer lehe hükümlerin (5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması) uygulanmasında sonuç ceza miktarı itibarıyla Kanunî engel bulunduğu belirlenmekle sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. 2. Sair Yönlerden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a. Sanığın, gayri resmi birlikte yaşadığı mağdura karşı kanundan veya sözleşmeden kaynaklanan koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin beşinci fıkrası uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini, b. Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemlerde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

V. KARAR A. Mağdurun Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle mağdurun temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanığın Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Mahkemenin kararına yönelik sanığn temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.