Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/5599 E. 2026/2403 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/5599
Karar No
2026/2403
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/628 E., 2025/2424 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/161 E., 2024/877 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davalı Belediyenin 16.01.2018 tarihli ve 87 nolu encümen kararıyla 120 00... parsel ve B ile gösterilen yoldan ihdas edilen yer olarak 2 ayrı yerin 442.260,00 TL bedelle satışa çıkarıldığını, müvekkili davacının 442.260,00 TL tutarındaki parayı 08.03.2018 tarihinde belediye hesabına ödediğini, ancak gayrimenkuller üzerindeki hacizlerin engel teşkil ettiğinden bahisle tapunun verilmediğini, bunun üzerine ihtar çekildiğini ancak ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek; 08.03.2018 tarihinde ödenen 442.260,00 TL'nin denkleştirici adalet ilkesine göre dava tarihi itibariyle ulaştığı gerçek rakamdan şimdilik 442.260,00 TL'nin, bu talebin yerinde görülmemesi halinde ise doğrudan 442.260,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; tapu tescil işlemlerinin Belediyeden kaynaklanmayan nedenlerle yapılamadığını, somut olayda denkleştirici adalet ilkesinin uygulama şartlarının gerçekleşmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi raporu sonucu davacı vekilince değer artırım verildiği, taşınmazın dava tarihindeki değerinin tahsiline karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davanın kabulüne, 1.769.040,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının dava dilekçesinde rayiç bedele ilişkin bir talebinin bulunmadığı, dava dilekçesinde yer almayan bir alacak kaleminin talep artırım dilekçesi veya ıslah yolu ile dava konusu haline getirilmesi mümkün olmadığı gibi, aynı dava içinde birden fazla talep artırım dilekçesi verilmesinin de yasal olarak mümkün olmadığı, hal böyle olunca Mahkemece denkleştirici adalet ilkesince tespit edilen ve rayiç bedeli geçmeyen 1.505.351,95 TL dava değerine göre hüküm tesisi gerekirken, hukuki değerlendirme noktasında hataya düşülerek taşınmazın rayiç bedeli olan 1.769.040,00 TL üzerinden hüküm tesisi isabetsiz olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulü ile 1.505.351,95 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; Bölge Adliye Mahkemesince yanlış değerlendirme yapıldığını, iki kez ıslahın söz konusu olmadığını, belirsiz alacak davası olan eldeki davada talepleri gibi rayiç bedel üzerinden karar verilmesi gerektiğini belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, satış bedelinin denkleştirici adalet ilkesi gereği dava tarihindeki değerinin iadesine istemine ilişkindir. Temyiz edilen kararda belirtilen gerekçeye, davacının dava dilekçesindeki talebinin denkleştirici adalet ilkesi gereğince hesaplanacak bedel olmasına, bilahare davacı vekilinin vermiş olduğu ıslah dilekçesi ile de açıkça denkleştirici adalet ilkesi gereğince tazminat talebi olarak talebini yenilediğinin anlaşılmasına göre davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2025/5599, K. 2026/2403, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2025-5599-e-2026-2403-k-077aa8eccbc1