Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/4650 E. 2026/2262 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/4650
- Karar No
- 2026/2262
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/408 E., 2025/442 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/412 E., 2021/798 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle: kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, 05.04.2001 tarihli ve 24364 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 9. maddesi gereği, spor kulüpleri ve sporcular ile reklam veren müşteriler arasında yapılan sözleşmelere göre ödenecek reklam bedellerinin %5'inin müvekkili Bakanlığın İl Müdürlüğü hesabına yatırılması gerektiğini, Sayıştay 4. Dairesinin 13.03.2014 tarihli 57 nolu kararıyla; davalının üçüncü kişilerle 20.07.2010, 15.06.2012, 27.11.2012, 29.03.2012 tarihli reklam sözleşmelerini imzaladığı halde söz konusu reklam payını ödemediğinin tespit edildiğini, bu nedenle davalı hakkında ilamsız icra takipleri başlatıldığını, davalının takiplere haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2019/6762 Esas ve 2019/6513 Esas sayılı takiplerine yapılan itirazların iptaline, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının her reklam sözleşmesinden %5 pay alacağının olmadığını, müvekkilinin özel stadyumlarda oynadığını, davacıya ait stadyumu kullanmadığını, davacıya ait olmayan statlar için talepte bulunulamayacağını, söz konusu Yönetmeliğin 04.04.2014 tarihli ve 28962 Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelikle yürürlükten kaldırıldığını, Sayıştay ilamının tavsiye niteliğinde olduğunu, temerrüt olmadığından takip öncesi dönemde faiz işletilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafından dayanılan Yönetmeliğin yürürlükten kaldırıldığı, sözleşmeler Yönetmeliğin yürürlükten kaldırıldığı tarihten önceki tarihlerde yapılmış ise de Anayasa Mahkemesi kararıyla söz konusu maddeyle ilgili olarak mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verildiğini. bu madde kapsamında alacak talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesi kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru sonucunda verdiği kararın yalnızca başvurucuyu etkilediğini, belirtilen kararın soyut norm denetimi sonucunda verilmediğini, Sayıştay ilamıyla müvekkilinin alacaklı olduğunun tespitinin yapıldığını, sözleşmelerin Yönetmeliğin yürürlükten kaldırıldığı tarihten önce yapıldığını belirterek, kararı temyiz etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 05.04.2001 tarihli ve 24364 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmeliğin 9. maddesi kapsamında reklam gelirlerinin %5'i oranındaki Kurum alacağının tahsili istemine ilişkindir. Temyiz olunan karardaki gerekçeye, Anayasa Mahkemesinin 2017/4483 başvuru nolu ve 13.02.2020 tarihli kararında; reklam geliri payının esaslı unsurlarının kanunla belirli ve öngörülebiler bir biçimde düzenlenmemiş olması nedeniyle, mülkiyet hakkında yapılan müdahalenin kanunilik şartını sağlamadığından Anayasa'nın 35. maddesinin ihlali niteliğinde olduğuna karar verilmiş bulunmasına ve Dairenin 2024/808 E., 2025/1113 K. sayılı ilamının aynı yönde bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.