Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/4113 E. 2026/450 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/3008 E., 2025/1378 K. DAVA TARİHİ : 05.02.2019 İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/169 E., 2020/1047 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; taraflar arasında 13.06.2017 tarihli kira sözleşmesi imzalandığını, davalının 219.000,00 TL kira borcu olduğunu, 03.10.2017 tarihli yazı ile davalıya kira bedellerini ödemesi için ihtar gönderildiğini, davalının kira bedelini ödemeyerek temerrüde düştüğünü, kira bedellerinin tahsili amacıyla yapılan ihtarlar sonuçsuz kaldığından 09.11.2017 tarihinde alınan fesih oluru ile kira sözleşmesinin feshedildiğini, sözleşmenin feshedilmesi üzerine kiracıya 10.11.2017 tarihinde fesih ve tahliye bildirimi tebliğ edilerek taşınmazın tahliye edilmesinin ihtar edildiğini, kiralanan alanın 11.01.2018 tarihinde tahliye edildiğini, davalı kiracı tarafından kiralanana ait elektrik ve su borçlarının ödenmediğini, kira sözleşmesinin feshine istinaden sözleşmede belirlenen cari yıl kira bedeli tutarı karşılığı 880.000,00 TL tazminat ve yine sözleşme uyarınca kiralananın verilen sürede tahliye edilmemesi nedeniyle 404.800,00 TL cezai şartın davalı kiracıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek; 250.428,57 TL kira alacağının vade tarihlerinden itibaren 6183 sayılı Kanunun 51. maddesi gereğince gecikme zammı ile birlikte, 880.000,00 TL tazminat ile 404.800,00 TL ceza bedelinin yasal faizi ile birlikte, 3.222,74 TL elektrik borcu ile 149,24 TL su borcu bedelinin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle olmak üzere toplam 1.538.600,55 TL alacağın davalı kiracıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı, davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 22.09.2020 tarihli kararıyla; kira alacağına dayalı davalarda kira bedellerini ödediğini ispat yükünün kiracıya ait olduğu, davalı kiracının kira borcunu ödediğini ispat edemediği, davalı kiracının söz konusu elektrik ve su bedelini ödemediğinin anlaşıldığı, kira sözleşmesinin (10.) maddesi gereğince kiracının taahhüdünü sözleşme ve şartname hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi veya sözleşme ruhsatının iptal edilmesi halinde kira sözleşmesinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun (2886 sayılı Kanun) 62. maddesi uyarınca İdare tarafından feshedileceği, kesin teminatın gelir olarak kaydedileceği, cari yıl kira bedelinin tazminat olarak tahsil edileceği, (13.) maddesi gereğince; sözleşmenin feshi halinde taşınmazın idareye teslim edilmemesi halinde geçen her gün için cari yıl kira bedelinin yüzde biri oranında cezanın ödeneceği kararlaştırılmış ise de, 2886 sayılı Kanunun 62. maddesinin genel hükümlere ilişkin bir madde olduğu, kira bedelinin sözleşmede yazılı sürede ödenmemesinin bu madde gereğince kiraya verene tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetme yetkisi vermediği gibi sözleşmenin bu maddeye dayalı feshedilmesinin kiracının cezai şart ödemesi yapma yükümlülüğünü doğurmadığı, davacı tarafından süzme sayaçlar ile ölçümlendirilen bedellerin sözleşmede kararlaştırıldığı şekli ile davalıya tebliğ edildiğine dair delil sunulmadığından elektrik ve su bedellerine ilişkin faizin dava tarihinden itibaren işletilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, toplam 250.428,57 TL kira alacağının vade tarihlerinden itibaren 6183 sayılı Kanunun 51. maddesi gereğince işleyecek gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline, ödenmeyen elektrik bedeli 3.222,74 TL ve su bedeli 149,24 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davacının ceza ve tazminata ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2024 tarihli kararıyla; 3.222,74 TL elektrik ve 149,24 TL su bedelinin tahsili istemine ilişkin talebin, karar tarihi 2020 yılı itibari ile istinaf kesinlik sınırı olan 5.390,00 TL'nin altında kaldığından, davalının istinaf dilekçesinin miktar itibariyle reddine karar vermek gerektiği, henüz sözleşme süresinin sona ermemesi nedeniyle 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince kiralananın tahliyesinin istenemeyecek olması, ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'na (6098 sayılı Kanun) göre davalı kiracının tahliyesini gerektirecek yöntemin izlenmemesi nedeniyle feshe dayalı olarak davalıdan cezai şart ve tazminat istenemeyeceğinden davacının istinaf isteminin yerinde görülmediği gerekçesiyle; davacının elektrik ve su alacakları ile ilgili istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 maddesi uyarınca reddine, davacının sözleşmenin (10.) ve (13.) maddeleri gereğince tazminat ve cezai şart istemine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ 1. Dairece verilen 15.04.2025 tarihli ilamla; davacının elektrik ve su bedellerine yönelik talebi yönünden istinaf başvurusunun miktar itibariyle reddine karar verilmiş ise de, davada reddedilen taleplerinin toplamına göre kesinlik sınırının tespiti gerektiği ve istinafa konu edilen toplam miktar 1.288.171,98 TL olduğuna göre, Bölge Adliye Mahkemesince davacının elektrik ve su bedellerine yönelik istinaf başvurusu değerlendirilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davacı vekilinin sair temyiz itirazları incelenmeksizin kararın usulden bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafça dava tarihinden önce ödenmeyen elektrik ve su bedellerine ilişkin sözleşmede kararlaştırıldığı şekli ile davalıya bildirim yapıldığına dair delil sunulmadığından elektrik ve su bedellerine ilişkin faizin dava tarihinden itibaren işletilmesi gerektiği, henüz sözleşme süresinin sona ermemesi nedeniyle 2886 sayılı Kanunun 75. maddesi gereğince kiralananın tahliyesinin istenemeyeceği, ayrıca 6098 sayılı Kanuna göre davalı kiracının tahliyesini gerektirecek yöntemin izlenmemesi nedeniyle feshe dayalı olarak davalıdan cezai şart ve tazminat talep edilmeyeceği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. VI. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; davalı kiracı tarafından zamanında ödenmeyen elektrik ve su bedellerinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, dava tarihi esas alınarak hüküm kurulmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, cezai şart ve tazminata ilişkin taleplerinin reddinin sözleşme hükümlerine, Kanuna ve hukuka aykırı olduğunu, hukuk kurallarının yanlış uygulandığını, kira sözleşmesinin feshi ve tahliye işlemlerinin hukuka uygun olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık; kira alacağı, elektrik ve su bedelleri ile cezai şart tazminatı istemlerine ilişkindir. Temyiz edilen Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, sözleşme taraflarının imzasının bulunduğu bir tahliye tutanağının veya tahliye ilamının bulunmamasına, kiracının kira sözleşmesinden kaynaklanan kira bedeli ve gecikme zammı ödeme yükümlülüğünün bulunmasına, sözleşmenin süresi henüz bitmediğinden tahliye istenemeyeceği, sözleşmenin usulüne uygun fesh edilmediğinin anlaşılması karşısında davalının tazminat ve cezai şarttan sorumlu tutulamayacağının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.