Yargıtay · 3. Ceza Dairesi
Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/23290 E. 2024/11819 K. – Terör Örgütü
Konu: Terör Örgütü Propagandası Yapmak
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/23290
- Karar No
- 2024/11819
- Karar Tarihi
- Konu
- Terör Örgütü Propagandası Yapmak
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2708 E., 2019/2102 K. SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.11.2018 tarih 2018/530 Esas ve 2018/765 sayılı Kararı ile sanık hakkında Terör örgütü propagandası yapmak suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 11.11.2019 gün ve 2018/2708 Esas ve 2019/2102 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 31.01.2022 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısı temyiz istemi özetle, Sanığın eylemlerinin terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ve bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olduğundan atılı suçu işlediğinin kabulünün gerektiğine, Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü "Dosya kapsamı bir bütün değerlendirildiğinde, sanık hakkında her ne kadar terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de; sanığa isnat olunan eylemlerin sanığın terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemleri meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte olmadığı anlaşılmıştır. Bir söz veya davranışın propaganda olarak kabul edilmesi için, terör örgütü ile ilgili o öğreti, düşünce veya inancı, başkalarına tanıtmak, benimsetmek ve yaymak amacıyla yapılmış olması gerekir. Bu koşulu taşımayan söz yada davranışlar propaganda olarak nitelendirilemez. O halde işlenen fiilin TMK 7/2 kapsamında değerlendirilebilmesi için terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek yada bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde tanıtmaya, benimsetmeye ve yaymaya yönelik olması gerekmektedir. Sanığın ölen terör örgütü mensuplarının cenaze törenine katılması ve bunların resmini yakasına takması şeklinde isnat olunan eylemlerinin propaganda suçunu oluşturmayacağı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanığa atılı eylemin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine karar vermek gerekmiş ve aşağıda yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuştur." B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yapılan yargılama sonunda sanığa atılı eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.11.2019 gün ve 2018/2708 Esas ve 2019/2102 sayılı Kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca uyarınca Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.