Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/19458 E. 2025/11250 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI: 2020/7 E., 2020/80 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM:TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4, 62, 53, 58/9, 63, 51 ve 51/3. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığı görüldü; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1. Kısa kararın üçüncü fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 221/3. Maddesine ilişkin yasal düzenlemenin yazılmasına karşın aynı Kanun'un 221/4. Maddesinin uygulanması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması, 2. Sanık hakkında 5271 Sayılı Kanun'un 231/8. Maddesine 6545 Sayılı Yasanın 72. Maddesiyle 28.06.2014 tarihinde eklenen düzenlemeden önceki tarihte verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu düzenlemeden sonra ilk kez verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına engel oluşturmadığı gözetilmeksizin, başkaca adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine karşın, yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi, 3. Kabul ve uygulamaya göre de; a. Etkin pişmanlık hükümleri gereği ceza indirilirken sanığın hakkında soruşturma başlatılıp yakalandıktan sonra etkin pişmanlık beyanlarını sunduğu göz önüne alınarak, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi yerine "TCK'nın 221/4 maddesi" olarak gösterilmesi, b. TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun hapsi ertelenen sanık hakkında uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Van 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.