Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/15208 E. 2024/7275 K. – Terör Örgütünün

SAYISI : 2020/191 E., 2020/291 K. SUÇ : Terör örgütünün propagandasını yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.01.2020 tarihli ve 2019/552 Esas, 2020/3 sayılı kararı ile; sanık hakkında terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan dosya üzerinden yapılan incelemeyle tensiben 5237 sayı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2020/191 Esas, 2020/291 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. GEREKÇE Sanık müdafiinin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dava dosyanın incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümden önce, sanık müdafii tarafından 23.12.2019 havale tarihli savunma dilekçesi ve ekinde onaylı vekaletname sureti sunulmuş olduğunun anlaşılması karşısında, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme doğrultusunda, kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraatine karar verilen sanık ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2020/191 Esas, 2020/291 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği, İlk Derece Mahkemesi kararı hüküm kısmının birinci fıkrasından sonra gelmek üzere "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 6.810,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ...’e verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.