Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/14509 E. 2025/14750 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2018/953 E., 2020/554 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankarar 15. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/242 E., 2018/18 K. SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM:TMK'nın 7/1 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 58/6 ve 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü: Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın ...'daki rutin bankacılık işlemleri ile örgütle iltisaklı olan gazeteye abone olmasının müsnet suç yönünden örgütsel faaliyetler ve deliller olarak kabul edilemeyeceği gözetilerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, Ancak; I. Hüküm fıkrasında silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanun'un 7/1 maddesinin atıf maddesi olarak gösterilmesi, II. Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9. maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6. maddesi gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, birinci paragrafından "3713 sayılı yasanın 7/1 maddesi yollamasıyla" ibaresinin, dördüncü paragrafından "maddesi yollamasıyla aynı yasanın 58/6" ve beşinci paragrafından 5237 Sayılı TCK'nın 58/6. Maddesi" ibarelerin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.