Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/11678 E. 2024/13941 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1725 E., 2020/340 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 tarih, 2018/227 Esas - 2018/389 sayılı Kararı SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62 ve 53 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1. Sanığın banka hesabına ilişkin hesap hareketleri ve aksi kanıtlanamayan savunmaları da nazara alındığında; sanığın terör örgütü ile iltisaklı Bank Asyaya talimatla para yatırdığına ve silahlı terör örgütüne yardım kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2. Kabul ve uygulamaya göre de; A. Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kalmış olmasına rağmen gözaltında kaldığı tarih ve sürelere yer verilmemesi, B. Silahlı terör yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2016” olarak gösterilmesi, C. İddianamede talep edilmediği ve esas hakkında mütalaada da belirtilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nın 220/7 maddesinin uygulanması suretiyle, CMK’nın 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, D. 3713 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5/1 inci maddesi uyarınca sanık hakkında verilen cezada arttırım uygulanırken hapis cezasının 4 yıl 12 ay bulunması gerekirken hatalı hesaplama sonucu 5 yıl olarak bulunması, E. Dosya kapsamında sanığın terör örgütüne müzahir yurtta çalıştığına herhangi bir delil ya da tespit bulunmamasına rağmen gerekçede bu yönde beyana yer verilerek gerekçeli karar ile dosya kapsamı arasında çelişki yaratılması, F. Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddeleri olarak TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollaması ile 314/2 maddesi gösterilmesi gerekirken hatalı olarak 3713 sayılı kanunun 3/1 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2 maddesi olarak gösterilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.