Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/11225 E. 2025/24724 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/4 E., 2018/89 K. HÜKÜM : 1. Sanık ... hakkında; 3713 sayılı Kanun'un 7/1. maddesi yollamasıyla TCK’nın 314/2; 3713 sayılı Kanun'un 5/1; TCK’nın 314/3. maddesi yollamasıyla 221/4, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında; 3713 sayılı Kanun'un 7/1. maddesi yollamasıyla TCK’nın 314/2;3713 sayılı Kanun'un 5/1; TCK’nın 62,53, 58/9 ve 63. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge adliye mahkemesince sanık ... hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanun'a eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde olmak üzere; sanıklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; 1. Sanık ... yönünden yapılan incelemede; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesiyle CMK'nın 286. maddesine eklenen 3. fıkra ve aynı yasaya eklenen geçici 5. maddesi uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olan hükme karşı sanık ...'ın 15 günlük yasal süresi içinde 24.10.2019 tarihli dilekçe ile karara karşı temyiz kanun yoluna başvurduğu, ancak verdiği dilekçesinde temyiz sebeplerine yer vermediği anlaşılan sanığa, verildiği tarih itibariyle bölge adliye mahkemesinin kesin olan esastan ret kararında temyize ilişkin başvurulacak kanun yolu, süresi, şekli gibi hususlarda bir ihtarda bulunulmasının ve tebligat yapma yükümlülüğünün bulunmaması, sanığın 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun dan kaynaklanan temyiz hakkını kullanması ve ilgili yasada temyiz dilekçesinin gerekçesiz olabileceğine yönelik bir hüküm bulunmayıp 5271 sayılı CMK'nın 295. maddedeki genel hükümlere tabi olduğu nazara alındığında; sanık tarafından 7188 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra 24.10.2019 tarihinde verilmiş olan temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla; sanık ...'ın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 2. Sanıklar ... ve ... yönünden yapılan incelemede; Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Hükmolunan cezaların süresine göre şartları bulunmadığından sanık ... ve sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE, Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.