Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/18352 E. 2025/8706 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/ 2785 E., 2023/991 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi beraat kararlarının kaldırılması suretiyle mahkûmiyet ve düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık Hakkında Hakaret Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-d maddesi uyarınca verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık Hakkında Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesine Gelince;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede; 1- Sanığın savunmalarında özetle suça konu paylaşımın yapıldığı .... hesabının kendisine ait olduğunu buna karşılık çalındığından dolayı bahsedilen hesabı 2020 yazından itibaren kullanmadığını belirtmiş olduğunun anlaşılması karşısında mağdura yönelik atılı tehdit içerikli paylaşımın yapıldığı .... hesabının gerçek kullanıcının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespiti bakımından öncelikle söz konusu paylaşımın hangi IP adresinden gönderiminin yapıldığı, dosyada mevcut araştırma tutanağında sanığın kardeşi olabileceği belirtilen paylaşımın hangi yıl içerisinde gönderiminin gerçekleştiği ve nihayet savunma doğrultusunda sanığın 2020 yılı yaz ayları sonrasında yakınlarına yönelik herhangi bir paylaşımda bulunmuş olup olmadığının gerekmesi halinde uzman bilirkişi raporu da alınması suretiyle araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmiş olması,

2- Kabule göre de; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamındaki mahkûmiyetin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157/1. maddesinde düzenlenen suça ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde tanımı yapılan suçun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya 17.Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.10.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.