Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2020/14798 E. 2020/18522 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Mağdur ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Mağdurun sanıktan davacı ve şikayetçi olmadığını beyan etmesine göre, mağdurun katılan sıfatı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, mağdurun temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1. maddeleri gereğince, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde; a) Mağdur hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 04//01/2016 tarihli adli raporda, mağdurun yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı ve basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun belirtildiği, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini, Kabule ve uygulamaya göre de; b) Mağdurun sanığa hakaret edip tokat atması üzerine sanığın yargılama konusu eylemini gerçekleştirdiğinin kabulü ile sanık lehine TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla, TCK'nin 3. maddesinde yer alan “cezada orantılılık ilkesi” dikkate alınarak, aynı Kanun’un 29. maddesi uyarınca sanığın cezasından makul oranda indirim uygulanması gerekirken, (3/4) oranlarında indirim uygulamak suretiyle eksik ceza tayinleri, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/8 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 09.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.