Yargıtay · 3. Ceza Dairesi
Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/14767 E. 2019/22875 K. – Kasten Yaralama
Konu: Kasten Yaralama
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/14767
- Karar No
- 2019/22875
- Karar Tarihi
- Konu
- Kasten Yaralama
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c 87/1-son maddeleri uyarınca cezasının 5 yıldan az olamayacağı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesi uyarınca istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 3) Adli tıp kriterleri ve dairemiz uygulamalarına göre, sabit ize neden olan yaralanmanın basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, temel hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine, 86/2. maddesine göre tayin edilmesi, 4) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddeleri uyarınca tayin edilen hapis cezasının, TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.