Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2016/601 E. 2016/16745 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanık ve katılan sanığın mahkumiyetlerine, sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 3) Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; a) Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri uyarınca, cezasının 5 yıldan az olamıyacağı anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesi gereğince sanığın istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi, b) Oluşa, sanık savunmalarına, tanık beyanlarına ve mahkemenin kabulüne göre tarafların ve tanıkların farklı beyanda bulundukları ve ilk haksız hareketin kimden geldiği anlaşılamaması karşısında, sanık ... hakkında TCK'nin 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi, c) 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.