Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2009/1254 E. 2012/553 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair, Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak; 1-TCK'nun maddesi ile tayin olunan cezanın aynı yasanın 87/3 maddesine göre kemik kırığı veya çıkığına neden olması halinde, yarısına kadar artırılabileceği gözetilmeden (2) kat artırılarak fazla ceza tayin edilmesi, 2-Alacak verecek meselesinden çıkan tartışma sonrasında kavgayı başlatanın hangi taraf olduğunun kesin olarak belirlenememesi karşısında Yargıtay CGK’nun Dairemizce de benimsenen 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararında açıklandığı üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemediğinden, şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle etkili eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek cezasından indirim yapılması gerektiğine dair içtihatı da nazara alınıp buna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin kararda tartışmasız bırakılması, 3-İddianamede TCK’un 58. maddesi gösterilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan, CMK’un 226.maddesine muhalefet edilerek sanık hakkında uygulanmasına karar verilmesi, 4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında kanunun 108. maddesinin 4,5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7 maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi, 5-5237 sayılı TCK’da erteli adli para cezalarına dair ilamların aynen infazına yönelik herhangi bir düzenleme bulunmadığı, aynı Kanunun 51/7. maddesinde belirtilen erteli cezanın aynen infazına dair mevcut düzenlemenin ise ancak hapis cezalarına yönelik olarak kurulan hükümlerle ilgili olarak uygulanabileceği nazara alınmadan erteli ağır para cezasının aynen infazına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle tebliğnameye uygun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.1.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.