Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/8425 E. 2026/4453 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1431 E., 2025/1702 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/1166 E., 2025/272 K.

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarih ve sayısı gösterilen hüküm davalı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava taraflarca karşılıklı açılan boşanma davası olup İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen karara karşı davalı- davacı kadın vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince; kararın 18.03.2025 tarihinde davalı-davacı kadın vekiline e-tebligat yolu ile tebliğ edildiği, istinaf başvuru dilekçesinin UYAP üzerinden oluşturma ve havale tarihinin 02.04.2025 tarihi olduğu, istinaf kanun yoluna başvuru süresinin son gününün ise 01.04.2025 tarihi olduğu, dolayısıyla davalı-davacı kadın vekilinin istinaf başvurusunu yasal süresi içerisinde yapmadığı gerekçesiyle davalı-davacı kadın vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı -davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın tetkikinden; İlk Derece Mahkemesi kararının davalı -davacı kadın vekiline 18.03.2025 tarihinde tebliğ edildiği, yasal iki haftalık istinaf yoluna başvuru süresinin son gününün (01.04.2025) Ramazan Bayramının son gününe denk gelmesi sebebiyle istinaf başvuru süresinin resmi tatilden sonraki ilk iş günü olan 02.04.2025 gününe uzadığı ve davalılar vekilinin de süresi içinde (02.04.2025 UYAP havale tarihli dilekçe ile) istinafa başvurduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken Bölge Adliye Mahkemesince kadın vekilinin istinaf başvurusunu süresi içerisinde yapmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmesi ve kadın vekilinin istinaf başvurusunun esasının incelenmemiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerektirmiştir.

Kabule göre de; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe kısmında başvurunun süreden reddine karar verildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında talebin esastan reddine karar verildiğinin yazılması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmış olması da doğru görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.