Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/312 E. 2024/7769 K. – Boşanma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1674 E., 2023/1523 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Körfez 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/528 E., 2023/347 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek dava dilekçesinde; evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin davalıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız olduğunu ve kabul etmediklerini, 2018 yılında Almanya Naumburg Aile Mahkemesinin 3F 218/18 S sayılı dosyası ile tarafların boşanmalarına karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, davanın yetkili mahkemede tanıma ve tenfiz davası açılmak üzere reddedilmesi veya tanıma ve tenfiz davası açılması için taraflarına süre verilmesi ve bu dosyanın bekletici mesele yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların İstanbul 12.Aile Mahkemesinin 27.09.2022 tarih ve 2022/159 Esas, 2022/617 Karar sayılı tanıma ve tenfiz kararı ile boşandıkları, kararın 28.12.2022 tarihinde kesinleştiği, buna göre davanın konusuz kaldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama masraflarının davalıya yükletilmesine karar verilmiştir IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı kadın vekili; davanın kesin hüküm sebebiyle reddine karar verilmemesi ve yargılama giderleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınmasına karar verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi halinde yabancı ilamın kesin hüküm etkisi yabancı mahkeme kararının kesinleştiği tarihten itibaren geçerli olacağı, "dava tarihi itibariyle ortada yabancı mahkeme ilamının tanınmasına ilişkin bir hüküm bulunmadığı", bu anlamda "dava tarihi itibariyle kesin hükümden söz edilemeyeceği", boşanma davası açıldıktan sonra yargılamanın devamı sırasında yabancı mahkeme ilamının tanınmasına karar verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi neticesinde konusu kalmayan boşanma davasının esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi yargılama giderlerinden davalı tarafın sorumlu tutulmasında da usul ve kanuna aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesi ile davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı kadın vekili; davanın kesin hüküm sebebiyle reddine karar verilmemesi ve yargılama giderleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizine karar verilmesine üzerine davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kesin hüküm sebebiyle reddine karar verilip verilemeyeceği, davacı erkek yararına yargılama giderlerine hükmedilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 297 nci, 323 üncü ve 326 ncı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.