Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5710 E. 2026/8846 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/915 E., 2022/1200 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Kararın sanık ...'na tebliğ edildiğine dair dava dosyasında herhangi bir tebliğ belgesine rastlanılmadığı fakat 06.09.2022 tarihinde vekâletnâme sunan sanık özel müdafiinin aynı tarihli dilekçesi ile öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek ve 07.09.2022 tarihli temyiz isteminin süre yönünden reddine dair ek karar kaldırılarak, sanık ... hakkında ise konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen 03.06.2022 tarihli Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 2022/915 Esas, 2022/1200 Karar sayılı ek kararına yönelik temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; I) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ ile EK KARARIN ONANMASINA,

II) Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'in temyiz isteminin ''Verilen cezanın haksız olduğuna'', sanık ... müdafiinin temyiz isteminin '' Sanığın atılı suçları işlediğine yönelik somut, kesin, objektif, şüpheden uzak, inandırıcı delil bulunmadığına, eylemlere iştirakinin de bulunmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine'', sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''Suç vasfının ne olduğunun tartışılmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, malın değerinin azlığını düzenleyen TCK'nın 145. maddesinin tartışılmadığına ve sanığın etkin pişmanlık göstermek arzusunda olduğuna'' yönelik olduğu belirlenerek ve hükmolunan cezanın miktarı yönünden 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi gereği sanık ... müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.