Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5426 E. 2026/6764 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/20 E., 2026/21 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama

I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından 06.02.2026, sanık zorunlu müdafii tarafından 19.01.2026 tarihlerinde temyiz edilmesinden sonra, vekâletnamesinde kanun yollarından feragat etme yetkisi bulunan sanık müdafiinin 26.02.2026 tarihli dilekçesi ile sanığın talebi üzerine temyiz isteminden vazgeçtiklerini belirterek temyiz hakkından feragat ettiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğname'ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II. Sanıklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "müdafii bulunmaksızın alınan soruşturma ifadesinin hükme esas alınmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın hesabına gelecek olan paranın kaynağını veya niteliğinin suçla ilişkili olduğunu bilmediğine, suç kastının bulunmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanığın diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, hesabını kullandırmanın tek başına suça iştirak sayılmadığına, suçun işlendiğine dair kanaat oluşması durumunda sanığın suçu işleyen değil suça yardım eden konumunda olduğuna"; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin ise "sanığın arkadaşına yardımcı olmak amacıyla hattını ve banka hesaplarını verdiğine, herhangi bir suç kastı olmadığı gibi gerçekleşen hırsızlık olayından da haberdar olmadığına, sanığın suça dahilini izah eden somut bir delilin dosya kapsamında bulunmadığına, soyut olgular üzerinden yapılan çıkarımlar ile mahkûmiyetine karar verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan kararlara yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.