Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/5371 E. 2026/9091 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/5371
Karar No
2026/9091
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İ T İ R A Z MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/323 E., 2015/406 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet İTİRAZNÂME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.10.2016 tarihli ve 2016/7984 Esas, 2016/13960 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.03.2026 tarihli ve KD-2026/15096 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ Mahkemece tekerrüre esas alınan hükmün, karar tarihi itibarıyla miktar yönünden kesin nitelikte olup tekerürre esas alınamayacağı, ayrıca sanığın adlî sicil kaydına göre başkaca tekerrüre esas alınabilecek bir hükümlülüğünün de bulunmadığı belirtilerek sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi nedeniyle onama ilâmının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir. II. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükümlerde; mahkemece tekerrüre esas alınan Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2005 tarihli ve 2003/1019 Esas, 2005/429 Karar sayılı kararına konu 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35/2, 145/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan verilen 100,00 TL adlî para cezasının, hüküm tarihinde miktarı itibarıyla 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğunun, bu sebeple anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağının ve adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir hükümlülüğü de bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 19.10.2016 tarihli ve 2016/7984 Esas, 2016/13960 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2015/323 E., 2015/406 K. sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, İtiraznâme’ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerden, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/5371, K. 2026/9091, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-5371-e-2026-9091-k-b1695ea35ca5