Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/7318 E. 2026/6884 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2006/222 E., 2006/356 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İTİRAZA KONU KARAR : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2026/987 Esas, 2026/3740 Karar sayılı, 12.03.2026 tarihli kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanuni süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ Tebligatın yapıldığı tarihte ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşılan sanığa gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, ilamın 03.06.2008 tarihinde infaz edilmesi nedeniyle sanığın hükümden haberdar olduğu halde, süresinden sonra hakkın kötüye kullanılması niteliğindeki temyiz isteğinin süreden reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 20.01.2007 tarihinde muhtara tebliğ edilmek suretiyle 30.01.2007 tarihinde kesinleştirmesi yapılarak infaza verildiği, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtları ve sanığın güncel adli sicil kaydına göre ise hükmün 03.06.2008 tarihinde infaz edildiği anlaşılmıştır.

Gerekçeli kararın tebliğ tarihinde sanığın kapalı ceza infaz kurumunda hükümlü olması nedeniyle gerekçeli kararın sanığa usulsüz tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre ''tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır''. Hükmün 03.06.2008 tarihinde infaz edilmesi nedeniyle sanığın hükümden haberdar olduğu ve yasal süre geçtikten sonra 26.11.2025 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 12.03.2026 tarihli ve 2026/987 Esas, 2026/3740 Karar sayılı zamanaşımı nedeniyle düşme ilâmının KALDIRILMASINA, 3. 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanığın 26.11.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2026 tarihinde karar verildi.