Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/4477 E. 2026/11061 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2896 E., 2025/3302 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I.Sanık ... ve ...'ın hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.12.2025 tarihli ve 2025/2896 Esas, 2025/3302 Karar sayılı kararının sanıkların temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Sanık ...'ın temyiz istemi yönünden; sanığın yokluğunda verilip 08.01.2026 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen kararı iki haftalık yasal süre de geçtikten sonra 23.01.2026 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin ve sanık ...'nün temyiz istemi yönünden ise; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun,10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık ...'nün yokluğunda verilip 06.01.2026 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 09.01.2026 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla; sanık ... ... ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiileri ve sanıklar ... ile ...'nün temyiz istemlerinin incelenmesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 17.12.2025 tarihli ve 2025/2896 Esas, 2025/3302 Karar sayılı kararının sanıklar ... ve ... ... ile müdafiilerinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından; sanıklar ... ve ... ... sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ... ... müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin ''atılı suçu işlediğine dair parmak izi, net kamera kaydı, DNA gibi somut delil bulunmadığına, 09.04.2025 tarihli ek raporda, sanıkların teşhisine yönelik kamera ve ... kayıtları yapılan tüm teknik işlemlere rağmen; olay yeri kayıtlarında ve araç içi görüntülerde şahısların yüzlerinin tam olarak seçilemediğinin belirtildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine'' , sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''sanığın olay yerinde bulunduğuna dair kesin delil bulunmadığına, soyut verilere dayanarak çok ağır ceza tayin edildiğine, TCK 142/2-h için 5–10 yıl aralığında 9 yıl temel ceza tayininin, failin kişisel, suçtaki rolü, zararın niteliği, iadesi, sanığın sonraki davranışları bireyselleştirilmeden, hemen her sanık için şablon şekilde yapılmasının cezanın bireyselleştirilmesi ilkesine aykırı olduğuna, mükerrirliğin hem temel cezanın yükseltilmesinde dayanak kabul edildiğine, hem de ayrıca infaz rejimi bakımından aleyhe uygulandığına, soyut ifadelerle takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, görüntülerin net ve teşhise elverişli olmadığına ilişkin rapor düzenlendiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine''; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ''varsayıma dayanarak mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, sanığın 18 yaşından küçükken işlediği suçların, sanığın kişiliğinin olumsuz değerlendirilmesine dayanak yapılarak takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, '' yönelik olduğu ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... ve ... müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.