Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3609 E. 2026/7489 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1855 E., 2025/3711 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'nın temyiz isteminin, atılı suçu ölüm tehdidi altında işlediğine, suç kastının bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin gerekçesiz olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın yardım eden sıfatıyla cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğine, sanığın suç kastının olmadığına, üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle öncelikle beraatine, olmadığı takdirde ise hakkında TCK'nın 39. maddesi ile tüm lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ... hakkında mükerrirlik uygulamasına esas alınan Gerze (Sinop) Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli, 2014/489 Esas ve 2016/170 Karar sayılı kararının 5237 sayılı TCK'nın 106/1.c.1 maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu anlaşıldığından, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 106/1.c.1 maddesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alındığında mükerrirlik uygulamasına esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde yargılama giderlerinin "...sanıktan tahsiline..." karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, 2- Bozma öncesi verilen karara karşı aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı, lehe bozma sonrasında yapılan yargılama giderlerinin sanıklara yükletilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 303/1-h maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmının çıkarılarak yerine, "Bu dava nedeni ile bozma öncesinde yapılan toplam 1.124,10 TL yargılama giderinin, her bir sanık için yapılan masraflardan ayrı ayrı, ortak masrafların ise sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye gelir kaydına, lehe bozma sonrasında yapılan yargılama giderlerinin ise hazine üzerinde bırakılmasına," ibarelerinin yazılması suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/1. maddesi uyarınca diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gerze (Sinop) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.