Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/3585 E. 2026/9099 K. – Suç Eşyasının

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/175 E., 2025/510 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Dairemizin 09.12.2024 tarihli, 2023/9373 Esas, 2024/19752 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında TCK'nın 165. maddesinden dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp sonucuna göre, bu suçtan verilmiş bir mahkûmiyeti kararı yok ise sanığın bozma sonrası yapılan yargılamada alınan savunmasında, suça konu eşyayı mahalleden sık sık hırsızlık yaptıklarını bildiği çocuklardan değerinin altında aldığına dair beyanı karşısında, TCK'nın 165. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi yerine, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma sonrasında yapılan yargılama sırasında sanığın aynı eylem nedeniyle mahkemenin suç duyurusu üzerine yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen iddianame ile açılan kamu davasında Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2017 tarihli, 2016/242 Esas ve 2017/572 Karar numaralı kararı ile sanığın aynı olay kapsamında TCK'nın 165. maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın istinaf incelemesinden geçerek 15.05.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, sanık hakkında bu dosya kapsamında açılan kamu davasında eylemin TCK 165. maddesine uyması ve mükerrir olarak yapılan yargılama nedeniyle açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca "reddine" karar verilmesi gerekirken sanık hakkında "ceza verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi, 2-Sanık hakkında mükerrir olarak görülen dava nedeniyle oluşan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.