Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2874 E. 2026/7530 K. – İş Yeri Dokunulma

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2022/397 E., 2023/30 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.01.2026 tarihli ve KYB-2026/8930 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03/02/2014 tarihli ve 2013/23474 esas, 2014/2417 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesi kapsamında işlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun 8 yıllık olağan zaman aşımı süresine tabi olduğu, ancak 5237 sayılı Kanun'un 66/1 ve 66/2. maddelerine göre suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle olağan dava zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay, olağanüstü zamanaşımı süresinin 7 yıl 12 ay olarak dikkate alınması gerektiği nazara alındığında; suç tarihi 03.01.2014 tarihi olduğu, zamanaşımı süresini kesen son işlemin suça sürüklenen çocuğun kovuşturma aşamasında 07.03.2019 tarihinde alınan savunması olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.09.2020 ile yeni suçun işlendiği 22.08.2021 tarihleri arasında zamanaşımı sürenin ( 11... gün) durduğu ve kaldığı yerden yeniden işlemeye başladığı, suçun işlendiği 03.01.2014 tarihinde işlemeye başlayan 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin ve olağan zamanaşımı sürelerinin hükmün açıklandığı 18.01.2023 tarihine kadar kesintisiz işleyerek tamamlanmış olduğu anlaşıldığından, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Şikâyetçinin iş yerine, suç tarihinde tam olarak belirlenmeyen zaman diliminde cam balkonu zorlayıp açarak girip içeriden 1 adet diz üstü bilgisayar, 200 adet kola ve 60 TL parayı çalan ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.09.2020 tarihi itibarıyla durduğu ve hükümlünün denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 22.08.2021 günü yeniden işlemeye başladığı dikkate alındığında, suç tarihi olan 03.01.2014 tarihi ile mahkûmiyet kararının verildiği 18.01.2023 tarihi arasında dolduğu gözetilmeden, hükümlü hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara 4. Çocuk Mahkemesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/397 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.