Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/2734 E. 2026/6856 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2090 E., 2025/2532 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 22.12.2025 tarihli ve 2025/2090 Esas, 2025/2532 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; gerekçeli karar eteğinde ve sanığa cezaevi aracılığıyla yapılan tebliğ işleminde 5271 sayılı CMK'nın 294. ve 298. maddelerinde yer alan ihtaratın yer aldığı, sanığa 29.12.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 23.12.20 25... .11.2026 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçeler ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Katılan Vekilleri İle Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, olay alanını gösterir kamera kaydına rastlanmadığı şeklinde uzman bilirkişilerce düzenlenen rapor olmasına ve sanığa ait cep telefonunun olay yerinde sinyal vermediği anlaşılmasına rağmen sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, bu nedenle sanığın beraatine karar verilmesine; katılan vekilinin temyiz isteminin, suça konu paranın değeri suç tarihi itibarıyla oldukça fazla olduğu hâlde sanığa sadece alt sınırdan çok az uzaklaşılarak ceza verildiğine, zararı dahi gidermeyen sanık hakkında verilen ceza miktarının çok düşük olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında "mala zarar verme" suçundan zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Bozma sonrası sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyetine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilleri ile sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.