Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/9412 E. 2026/11792 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2011/336 E., 2013/494 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, düzeltilerek onama

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, sanığın direk MERNİS adresine MERNİS şerhi ile yapıldığı, bu nedenle gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin öğrenme üzerine verdikleri temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu ve eski hâle getirme talebi konusunda karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.08.2018 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği yukarıda açıklanan gerekçeyle temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151/1 maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan hüküm kurulduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 17.12.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında anılan suçtan kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Bozüyük Sulh Ceza Mahkemesinin 15.04.2009 tarihli, 2008/373 E. 2009/137 K sayılı ilâmına konu olan 18.05.2009 tarihinde kesinleşen TCK'nın 230/5 maddesinden hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin dinsel tören ile evlenme suçunun Anayasa Mahkemesinin 27.05.2015 tarih, 2014/36 Esas ve 2015/51 Karar sayılı kararı ile TCK 230. maddesi 5 ve 6. fıkralarının Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edildiği ve sanığın da tekerrüre esas alınabilecek başka bir ilâmı bulunmadığı anlaşılması karşısında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.