Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/4461 E. 2025/12600 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4461
Karar No
2025/12600
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık, Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihi "13.05.2013" tarihi olduğu halde, gerekçeli karar başlığında 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak 14.05.2013 tarihinin gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir. I-Sanıklar hakkında basit dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanıklardan ... yönünden; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin,15.05.2023 tarihli ve 2020/12250 Esas, 2023/3282 Karar sayılı bozma ilâmından sonra Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 13.09.2023 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 19.09.2023 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, 13.05.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II-Sanık ... hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yukarıda (I) numaralı bölümde açıklandığı üzere sanık hakkında basit dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü zamanaşımına uğradığından, hükmün (c) bendinde yer alan "Sanık ...'a Basit Dolandırıcılık suçundan verilen 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile..." ibarelerinin çıkarılması zorunluluğu, 2-Bozma sonrası kurulan hükümde, sanığın kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi yerine 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi olarak yazılması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının (c) bendinde yer alan "Sanık ...'a Basit Dolandırıcılık suçundan verilen 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile..." ibarelerinin çıkarılmasına ve "...CMK 283/1..." ibarelerinin çıkarılarak, yerine "...1412 sayılı Kanun'un 326/son..." ibarelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/4461, K. 2025/12600, T. 01.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-4461-e-2025-12600-k-05d1f4b49514