Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/1840 E. 2025/5141 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/124 E., 2024/74 K. SUÇ : Mala zarar verme KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9980 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, 1-Tekerrüre esas sabıkası bulunduğu kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesindeki "tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur" hükmü uyarınca, atılı suçu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik olduğu gözetilerek, hüküm kurulurken hapis cezasının seçilerek karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulmasında, 2- Sanık hakkında neticeten adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, 3- Niksar Asliye Ceza Mahkemesince ikinci kez tekerrüre esas alınan Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2022 tarihli ve 2021/793 esas, 2022/478 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 21/11/2022 olduğu, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 27/07/2022 tarihinden sonra olduğu, bu haliyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2021 tarihli ve 2020/267 esas, 2021/789 sayılı kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği sabit olmakla birlikte, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 1 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden Hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin bulunması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/3. maddesinde tekerrür hâlinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağının belirtilmesi karşısında, hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan dolayı seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi gerektiği gözetilmeden, seçimlik cezalardan adlî para cezasının tercih edilmesi suretiyle hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, anılan hukuka aykırılığın davanın esasını çözen yönüne ve hükümlü aleyhine olmasından dolayı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasında sayılan hâllerden biri içerisinde mütalaa edilebilmesi mümkün bulunmadığından ve bu hukuka aykırılık sebebiyle hükmün kanun yararına bozulması durumunda tekrar muhakeme yasağı bulunduğundan 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği hükmün kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 2. 2 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden Hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan neticeten adlî para cezasına hükmolunması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddelerine göre yalnızca hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûmiyet hâlinde mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabileceği gözetilmeden, hükümlü hakkında hükmolunan adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 1. bendinde açıklanan nedenle KABULÜNE, Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/124 Esas, 2024/74 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2 No.lu kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 2. bendinde açıklanan nedenle KABULÜNE, Niksar Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2024 tarihli ve 2023/124 Esas, 2024/74 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, mala zarar verme suçundan ve inceleme dışı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükümler kurulduktan sonra tekerrür hükümlerinin ortak hüküm fıkrasında belirtilmek suretiyle her iki suçtan kurulan hükümler için uygulandığı da nazara alınarak; hüküm fıkrasındaki tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın başına "İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen hapis cezasıyla ilgili olarak," ibaresinin eklenmesine, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 2 No.lu kanun yararına bozma isteminin kabulü sonucu verilen karar itibarıyla 3 No.lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.