Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9558 E. 2025/3553 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/529 E., 2022/569 K SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın tekerrüre esas alınan Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2012 tarihli ve 2011/380 Esas Esas, 2012/1098 Karar sayılı ilamından dolayı ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu ilamın incelemesinde, anılan ilamda ikinci kez mükerrirliğe esas alınan alınan Milas 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.06.2010 tarihli ve 2010/14 Esas, 2010/593 Karar sayılı ilâmına konu 5237 sayılı Kanun'un 179/3. delaletiyle aynı Kanun’un 179/2, 52. maddeleri gereğince trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen 500,00 TL adlî para cezasının Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren 1 yıl sonra yürürlüğe giren 23.07.2009 gün 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ile 765 sayılı TCK'nın hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000.00 TL'ye kadar 2.000.00 TL dâhil adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın UYAP üzerinden yapılan sorgulamada başka ikinci kez mükerrirliğe esas olabilecek bir ilamında bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın tekerrüre esas alınan Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2012 tarihli ve 2011/380 Esas, 2012/1098 Karar sayılı ilamından dolayı birinci kez mükerrirliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında kurulan hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin olan kısmın çıkartılması ile yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bodrum 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2012 tarihli ve 2011/380 Esas, 2012/1098 Karar sayılı ilamındaki 3 ay hapis cezası ile mahkûmiyeti nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/2-b. maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.