Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/2408 E. 2025/8288 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/785 E., 2021/2344 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak verilen cezanın seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemesine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan ilamın kesin nitelikte adli para cezası olması sebebiyle Bölge adliye mahkemesince sanığın adli sicil kaydında görünen başkaca bir ilam tekerrüre esas alınmış ise de; aleyhe istinaf talebi bulunmadığından, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın İlk Derece Mahkemesince tekerrüre esas alınan Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2019 tarihli ve 2018/316 Esas ve 2019/302 Karar sayılı ilamıyla verilen 2.240,00 TL adli para cezası üzerinden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, hüküm fıkrasına "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere, "aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.02.2019 tarihli ve 2018/316 Esas ve 2019/302 Karar sayılı ilamıyla verilen 2.240,00 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.